Lieve mensen,

Dankbaarheid is in mijn Hart, dat ik de gelegenheid heb gekregen om Niek te leren kennen!

Net als de andere Niek-teamleden, kon ik niet anders dan hem in mijn Hart sluiten. En de dierbare herinneringen zal ik bewaren als Diamanten Diep van Binnen.

Een ieder van het Niekteam had zo zijn eigen dingen die ze deelden met Niek.

Zo had ik ook mijn ding. We deelden onder andere gedachten, die ons raakten, echt raakten!

Niek kon aandachtig luisteren en ontroerd worden door de gedachten die we uitwisselden......... Daarna volgde er vaak een stilte, om de woorden te laten resoneren.

Niek hield van Momenten van Stilte. Ik zou u daarom willen vragen, om na de laatste woorden van mijn gedicht een moment van Stilte te willen omarmen.

Mijn gedicht, dat ik wil voordragen, is niet speciaal voor Niek geschreven........of misschien toch wel, zo’n 30 jaar geleden al......... Misschien heb ik het gedicht afgelopen week pas afgemaakt, door er enkele woorden aan toe te voegen.

Het gedicht gaat over een Vlinder, die iets te vertellen heeft..........

Lieve Niek, ik zou dit graag met je willen delen: